Dichten maar

Af en toe zou ik willen verdwijnen, zomaar in het niets.
Verdwijnen aan de horizon of met de vogels als dat kon.
Af en toe zou ik willen verdwijnen, zomaar in het niets.
Verdwijnen ver in een onbewoond huisje of in een zucht.
Af en toe zou ik willen verdwijnen, zomaar in het niets.
Verdwijnen… met de wind mee of in de golven van de zee.
Waar zou ik dan zijn, als ik niet meer hier ben?
Misschien wel ergens bij vreemde mensen
of bij iemand die ik niet ken.
Heb ik dan rust? Of juist niet!
Niemand die me kust of mijn pijn ziet.
Daarom blijf ik maar hier en ga niet weg.
Zet mijn gevoel op papier
in woorden die ik nooit hardop zeg.